جمله اسميه : جمله اي است كه غالباً با اسم شروع مي شود و دو ركن دارد. ا. مبتدا 2. خبر مبتدا :‌اسمي است كه غالباً در ابتداي جمله مي آيد و درباره آن خبري مي دهيم. مانند : الطّالبُ در جلمه : الطّالبُ جالسٌ خبر : كلمه يا كلماتي است كه غالباً بعد از مبتدا مي آيد و معني جمله را كامل مي كند و درباره مبتدا خبر مي دهد. مانند : جالس در جمله الطّالبُ جالسٌ مبتدا و خبر هر دو مرفوع هستند (رفع مي گيرند) علامت رفع غالباً (-ُ يا –ٌ ) است. مانند :‌الطّالبُ(مبتدا) جالسٌ(خبر) جمله فعليه : جمله اي است كه غالباً با فعل شروع مي شود و دو ركن دارد : 1. فعل 2. فاعل فاعل : اسمي است كه كار انجام مي دهد. فاعل نيز مانند مبتدا و خبر مرفوع است. (رفع مي گيرد) مانند : جلس الطّالبُ علي الكرسيّ . در بعضي از جمله هاي فعليه علاوه بر فعل و فاعل ، مفعول هم وجود دارد. مفعول كلمه اي است كه كاربر آن واقع مي شود. مفعول منصوب است (نصب مي گيرد) علامت نصب غالباً (-َ يا –ً ) است. كَتبُ(فعل) الطالبُ(فاعل) رسالةً (مفعول) تقسيم اسم به مفرد و مثني وجمع : اسم مفرد :‌كتاب ، قَلَم، محفَظة، مَدْرسة اسم مثني : انِ : كتابانِ ، قلمانِ ، محفظتانِ ، مدرستانِ اسم مثني : ين : كتابَيْنِ، قلَمينِ ، محفظتينِ ، مدرستينِ اسم مذكر : ونَ : معلّم --> معلّمونَ ، مؤمن --> مؤمنونَ اسم مذكر : ين َ : معلّم --> معلّمين َ ، مؤمن--> مؤمنينَ اسم جمع مؤنث : ات : معلّمة --> معلّمات، مؤمنة --> مؤمنات اسم جمع مكسر : معلمة --> معلمات ، مؤمنه --> مؤمنات مكسر : نشانه خاصي ندارد : مانند : كتاب --> كتُبُ ، مدْرسة --> مدارِس